Sandbox in Microsoft Office 2010

Microsoft heeft plannen geannonceerd om sandboxing technologie in de volgende Office Suite te introduceren. Sandboxing is een mechanisme dat gebruikt wordt om veilig, niet vertrouwde, programma's uit te voeren en is al langer bekend bij het gebruik van Java applets en onlangs ook in Google's nieuwe browser Chrome. Microsoft zegt dat Office 2010 gebruik gaat maken van deze techniek zodat gebruikers documenten kunnen lezen zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken of deze bestanden zich ongewild toegang verschaffen tot andere informatie. Kwaadaardige bestanden horen volgens deze techniek niet buiten de sandbox te kunnen komen en kunnen, op deze manier althans, geen kwaad doen.

Het is de bedoeling dat deze blokkade, die geïntroduceerd werd in Office 2007, in Office 2010 gebruikers een verbeterde granulaire controle biedt op de file afhandeling van Word, Excel en Powerpoint.

Office bestanden zijn een gewild medium om malware te verspreiden. Er is door cybercriminelen veel geïnvesteerd om uit te vinden hoe de Office bestanden met andere bestanden en applicaties samenwerken. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk de “.exe”. Deze wordt gelukkig al door de meeste anti-virus software geblokt, maar ook macro's in documenten zijn een gewild middel om rommelsoftware te verspreiden.

Het is te hopen dat Microsoft er in slaagt om deze techniek, zonder gevolgen voor de performance, in te bouwen en ook zonder al te veel te vragen van de eindgebruiker, want dat is een van de beste manieren om de gebruiker af te laten zien van beveiligingssoftware.

Nodig is dit soort software wél! Het klikken op links die niet te vertrouwen zijn en het openen van besmette documenten is nu eenmaal dagelijkse praktijk, alle voorlichting en waarschuwingen ten spijt.

Is dit nu dé stap waarmee Microsoft hackers de pas afsnijdt? Nee, dat denk ik niet. Het is een stap in de wedren tussen Microsoft en de "bad guys", wat ongetwijfeld weer een vervolg reactie uitlokt.

Best practices

Veel werk dat in de informatiebeveiliging plaatsvindt, is gebaseerd op zogenaamde " best practices." Over het nut is veel geschreven en er zijn ook de nodige kanttekeningen bij geplaatst, gelukkig kun je er ook om lachen. Althans, ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik deze Dilbert las.

Hoe kies ik een goed password.

Ik denk, dat in de ruim 13 jaar dat ik actief ben in de informatiebeveiliging, dit een van de meest gestelde vragen is. Daarom heb ik in het kort nog eens een aantal aanbevelingen op een rij gezet:


* Wees creatief. Gebruik geen woorden die in een woordenboek terug te vinden zijn.
* Gebruik tenminste 8 verschillende lettertekens.
* Gebruik geen password dat je ook elders gebruikt( varieer desnoods op een thema).
* Gebruik geen toetsenbordpatroon (qwerty) of opvolgende getallen (1234).
* Creëer een acroniem. Gebruik geen bekende, zoals ANWB of NOS. Combineer met cijfers en leestekens.
* Gebruik leestekens en cijfers. Gebruik hoofd- en kleine letters.
* Vervang letters door gelijkende cijfers zoals de nul voor de letter O of het dollar teken $ voor de letter S.
* Gebruik fonetische vervangingen, zoals het cijfer 8 in Hijl8gem1.
* Gebruik geen password dat alleen uit cijfers, kleine of grote letters bestaat.
* Wees je eigen toevalsgenerator en kies de eerste letter van 8 regels in een boek.
* Gebruik geen herhalingen (bbrr).
* Gebruik geen password dat je van iemand anders kreeg, ook niet van een website.

Tot slot: vervang je password regelmatig en schrijf ze niet op een post it of een ander papiertje dat bij de computer bewaard wordt in een la of onder het toetsenbord. Safe computing starts with you!